Rome, onderzoek, en Romero. Een week bij de Gemeenschap van Sant’Egidio in Rome.

Een kleine twee weken geleden kwam ik terug van een bezoek aan Rome, waar ik een week doorbracht bij de Gemeenschap van Sant’Egidio. Ik beleefde het dagelijks gebed van de gemeenschap, een paar van de vele diensten aan de armen (o.a. de daklozen opzoeken op straat, en bedienen in een restaurant voor de daklozen) en heb veel mensen van de gemeenschap in Rome leren kennen. Ook heb ik een hele nieuwe kant van Rome gezien: iets van de buitenwijken, maar ook de wijk Trastevere.

Ik was er ten eerste voor mezelf, om de gemeenschap beter te leren kennen, maar ook om alvast wat onderzoek te doen voor mijn scriptie, die zal gaan over de groei en de internationale verspreiding van de Sant’Egidio gemeenschap. Ik zal Sant’Egidio gebruiken als case study om de thesis te schrijven over het thema van de nieuwe lekengemeenschappen in de katholieke kerk, zowel in sociologisch als in theologisch perspectief. Ondertussen zal ik ook als guest writer op het ‘Catholic channel’ van patheos.com gaan bloggen over een aantal van de hoopvolle ervaringen en verhalen die ik tegenkom. De laatste weken schreef ik al de eerste twee stukjes: ‘Sant’Egidio, Amsterdam: The Promise of Possibilities‘ en ‘A Community of Buoyant Friendship Amid Gathering Clouds‘. (Ik weet het, supervage titels, maar ik liet de editor de titels kiezen. In de eerste plaats zijn Amerikaanse katholieken de doelgroep, en als dit soort vage catchy titels werkt voor deze doelgroep, prima. Als het maar niet die verschrikkelijke ‘you won’t believe what happened’ titels zijn die de laatste tijd zoveel op Facebook te zien zijn, daar heb ik zo’n schijthekel aan…) Anyway, houdt dat in de gaten voor meer verhalen en ervaringen de komende tijd. Nu alvast even één verhaal, uit de vele verhalen en ervaringen die ik in die ene intense week heb opgedaan.

Op dinsdag 3 februari, de dag voordat ik naar Rome vloog, maakte het Vaticaan bekend dat de in 1980 vermoorde bisschop Oscar Romero zalig zal worden verklaard ( = een belangrijke erkenning, belangrijke stap op weg naar heiligverklaring). Oscar Romero was bisschop in El Salvador tijdens de burgeroorlog in dat land, en was een man van vrede en iemand die het opnam voor de armen. Hierom werd hij ook vermoord, tijdens het vieren van de mis in een ziekenhuiskapel. Romero is om deze redenen al jaren erg belangrijk voor de Gemeenschap van Sant’Egidio, waarin de dienst aan de armen en de inzet voor de vrede erg belangrijk zijn. Het nieuws dat Romero door het Vaticaan erkend is als martelaar en zalig verklaard zal worden, was dus belangrijk nieuws. Op woensdagavond, mijn eerste avond Rome, werd het dagelijkse avondgebed van de gemeenschap in de Santa Maria in de wijk Trastevere ingevuld als dankgebed voor dit nieuws over Romero. Tijdens de rest van mijn week in Rome werd er ook veel over Romero gesproken. Op donderdag bezocht ik de San Bartolomeo-kerk op het eiland in de Tiber, waar de hedendaagse martelaren (20e en 21e eeuw) herdacht worden. Daar zag ik ook het missaal van Romero wat daar bewaard wordt, opengeslagen op de bladzijde waar hij was op het moment dat hij doodgeschoten werd tijdens het vieren van de mis. Het verhaal van Romero kende ik al (o.a. uit de film ‘Choices of the heart’), maar om dit te zien, juist in deze week, bracht het dichterbij dan ooit. Het was één van de vele inspirerende ervaringen van mijn week bij de Gemeenschap van Sant’Egidio in Rome, ervaringen die me aan het denken zetten over wat ‘vriendschap met de armen’ en de inzet voor de vrede concreet in mijn leven zou kunnen betekenen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *