#safepassage. De eerste humanitaire corridors van Europa.

CcY3gdfXEAALiff

De afgelopen tijd was bijzonder voor ons in de Gemeenschap van Sant’Egidio. Twee weken geleden werd er door de gemeenschap in Rome een conferentie georganiseerd met zo’n 30 ministers van justitie van verschillende continenten, over werken aan de wereldwijde afschaffing van de doodstraf. In zijn zondagse Angelus-toespraak noemde paus Franciscus het initiatief, en riep ook op zijn beurt op tot een moratorium op de doodstraf: Pope calls for jubilee moratorium on death penalty (zie ook: Paus wil wereldwijde afschaffing doodstraf).

 

Ook afgelopen zondag was een bijzonder moment: tijdens het Angelus prees Franciscus de ‘humanitaire corridors’ die de maandag daarvoor waren begonnen, georganiseerd door een aantal Italiaanse christelijke gemeenschappen (waaronder Sant’Egidio) in samenwerking met de Italiaanse regering (lees het in: Sant’Egidio: “Pope’s support to humanitarian corridors offers new impetus”).

De Gemeenschap van Sant’Egidio heeft samen met een aantal protestantse gemeenschappen, als antwoord op het vluchtelingenprobleem en de vele doden in de Middellandse Zee, gewerkt aan het openen van een eerste ‘humanitaire corridor’. Zij organiseren en betalen de reis en ontvangst van 1000 vluchtelingen, in het bijzonder gezinnen met kinderen, bejaarden, en zieken, en de Italiaanse regering levert de visa’s. Het belangrijkste: ervoor zorgen dat deze mensen, waarvan vastgesteld kan worden dat het humanitaire vluchtelingen zijn, niet hun leven hoeven te riskeren op de Middellandse Zee (zie ook: Katholieke gemeenschap regelt vliegreis voor duizend vluchtelingen).

Cc3GXyXW0AAvzY5   CcXa4ALWwAAdyPg

Terwijl in Europa muren gebouwd worden, waar men bij wijze van spreken wat geld overheen gooit zodat  vluchtelingen in de kampen in Turkije en Libanon kunnen en zullen blijven, laat dit initiatief zien dat er ook bruggen gebouwd kunnen worden. De hoop is dat dit initiatief overgenomen zal worden elders in Europa. Het laat ook zien dat groepen en organisaties in de samenleving in samenwerking met regeringen zelf veel kunnen bereiken in het ontvangen van vluchtelingen, dat het niet alleen van de regeringen zelf afhangt (bekijk ook dit Skype-interview met een Belgische betrokkene in dit project: Veilige luchtbrug voor vluchtelingen naar Europa).

CcX1xNwUsAAcQ88

Het was toevallig dat terwijl in Europa duizenden mensen de straat opgingen in meer dan 100 steden om tijdens demonstraties #safepassages te eisen, in Italië de eerste vlucht arriveerde met de eerste 93 van deze 1000 vluchtelingen, uit een kamp in Libanon. Onder deze 93 vluchtelingen meer dan 40 kinderen.

CcWXicpUYAEjQNQ

Cc3HgMiWEAA_xhc

CcX1a6vW4AAE6AG     CcXSwL1WAAAw0PY

Een maand eerder was het eerste Syrische gezin al gearriveerd, met een dochtertje genaamd Falak wat dringend behandeling nodig had voor oogkanker. Terwijl in 2015 de op het strand aangespoelde Aylan het symbool werd van de droevige situatie van de Syrische vluchtelingen, kan Falak in 2016 het symbool worden van een nieuwe hoop en solidariteit, juist in deze tijd van angst en verwarring (en zelfs haat en geweld) in Europa (volgens het artikel Falak and her family show Europe the way heeft Eurocommissaris voor migratie Avamopoulos de Gemeenschap van Sant’Egidio gevraagd om meer te vertellen over dit systeem op de European summit van maart 2016. De bedenker van dit initiatief noemde het al een pilootproject dat gerepliceerd kan worden op Europees niveau, en de Italiaanse minister van buitenlandse zaken noemde het project ‘een boodschap aan Europa’ voor het migratiebeleid).

7142398-3x2-940x627

En terwijl afgelopen week het idee van een luchtbrug werd afgebrand in de Nederlandse politiek, werden hier al de eerste vluchtelingen ontvangen, en sprak paus Franciscus zich positief uit over dit initiatief tijdens het Angelus. Deze vluchtelingen (gezinnen, kinderen, bejaarden) hebben nu onderdak gevonden bij families en in huizen op verschillende locaties in Italië (o.a. hier in Rome). Er zijn persoonlijke vriendschappen, taallessen, en goede medische zorg. Ook dit is een voorbeeld dat er humane alternatieven zijn, in een Europa met veel te veel onpersoonlijke opvangcentra’s en AZC’s en onpersoonlijke bureaucratische systemen waarin mensen van het ene naar het andere centrum heen en weer worden geschoven. Sant’Egidio en Italië zijn langzaam begonnen met laten zien dat het ook anders kan. Wat gaat Europa, en wat gaan de Europeanen, wij allemaal dus, de komende tijd doen?

CcXUK3rXEAEQeiC   CcX1a6uW8AAvZd9

CcYof49WEAAQ9Yj

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *