De vluchtelingen ‘van de paus’ – aankomst in Trastevere

ref

Afgelopen zaterdagavond (16 april) kwam ik, na in de Romeinse buitenwijk Primavalle te zijn geweest, het plein ‘piazza di Santa Maria’ op lopen in de wijk Trastevere waar ik woon – en zag dat een hoek van het plein vol stond met cameraploegen. Tussen de cameramannetjes bekende gezichten van de Gemeenschap van Sant’Egidio. Ik kwam er snel achter dat ze stonden te wachten op de aankomst van de twaalf vluchtelingen die paus Franciscus die dag had meegenomen in het vliegtuig na zijn bezoek aan de vluchtelingen op het Griekse eiland Lesbos.

Emotioneel bezoek

Het korte bezoek van die zaterdagochtend was gedurfd, maar hoe – dat had ik aan het begin van die dag nog niet door. De ontmoeting tussen de katholieke paus Franciscus (samen met de oosters orthodoxe patriach Bartolomeus en aartsbisschop Hieronimus) en de vluchtelingen was erg emotioneel  – waarbij verschillende vluchtelingen, zoals dit Syrische meisje, eenvoudigweg in tranen uitbarstten. Tijdens de vlucht naar Lesbos zei Franciscus al tegen de in het vliegtuig aanwezige journalisten dat dit ‘een treurige dag’ was, een dag die in het teken stond van ‘de grootste humanitaire crisis in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog’. Het bezoek was bijzonder (met o.a. een lunch met enkele vluchtelingen, en een gebedsherdenking voor degenen die op zee zijn verdronken) – maar toen tijdens het bezoek bekend werd dat hij twaalf vluchtelingen met zich mee zou nemen, ontplofte het nieuws (en social media). Ik was verbijsterd. Het was een revolutionaire, bijzonder moedige en sterke, veelzeggende daad. De uitdrukking ‘breaking news’ is vaak een cliché, maar dit nieuws brak echt iets! Kranten, sites en nieuwsagency’s van over de hele wereld namen het bericht over – en social media ontploften. Ook de tweet van Franciscus van die dag vloog de hele wereld over – en had door deze actie opeens een veel diepere, concrete betekenis.

Ook werd bekend dat het Vaticaan de vluchtelingen zou opvangen, maar dat de eerste ontvangst en zorg was toevertrouwd aan de Gemeenschap van Sant’Egidio.

Tijdens de vlucht terug naar Italië vertelde Franciscus dat de situatie van de kinderen in het vluchtelingenkamp om te huilen was (in het italiaans: “da piangere”. zie deze video met ondertiteling van de NOS).

 

Ontvangst

Ik stond daar zaterdagavond dus op Piazza di Santa Maria te kijken, en zag ongeveer rond half negen de twaalf vluchtelingen ‘van de paus’ (3 families, 6 kinderen) aankomen. De vier leden van een Syrisch gezin wat begin dit jaar al was aangekomen in Rome via de eerste humanitaire corridors, dat van Falak en haar ouders en broer, waren de eerste om hen te verwelkomen. Na de eerste vreugde van de ontvangst begonnen de vele interviews, waarna de twaalf het gebouw op de hoek van het plein binnen gingen.

ref2   ref3

(zie ook de prachtige fotogallery Pope Francis visits Lesbos – in pictures)

Ondertussen zijn we een week verder. De vluchtelingenfamilies zijn begonnen met het volgen van lessen Italiaans aan de taalschool van de Gemeenschap van Sant’Egidio in Trastevere, waar ik ook elke donderdagavond les heb. Afgelopen donderdagavond zaten er ook een aantal van hen bij de ingang, samen met een aantal journalisten – ze hebben veel interviews gedaan deze week, terwijl hun kinderen een beetje heen en weer huppelden en konden spelen (een week geleden zaten ze nog vast in Griekenland, zoals zo’n 50.000 andere vluchtelingen, tussen gesloten grenzen en de dreiging van de Turkijedeal-deportaties). (zie bijv. ‘Here it is a big dream': Syrians taken in by Vatican begin new life in RomeSyrian refugees sheltered by pope describe ‘miracle’ journey, en de NOS-video ‘Dank Franciscus, dat u onze zoon een toekomst geeft’)

Europa

Ondertussen zitten er nog steeds tienduizenden vluchtelingen vast in Griekenland, tussen gesloten grenzen en de dreiging van de Turkijedeal-deportaties – in onmenselijke situaties die inderdaad ‘da piangere’ zijn. Franciscus heeft dit aan de wereld laten zien, en liet ook een krachtige daad van menselijkheid zien. Heel wat anders dan het “blijf thuis” van Mark Rutte!

En dan zijn er nog de vele vluchtelingen aan de andere kant van de Middellandse Zee – alleen al ongeveer een miljoen in het kleine en kwetsbare Libanon! Ondertussen gaat de Gemeenschap van Sant’Egidio door met de ontvangst, via de humanitaire corridors ( bekijk vooral even deze hartverwarmende video: Humanitaire corridor – Nederlands ondertiteld!).

Dit zijn tekens, voorbeelden die laten zien hoe het wél kan – die hopelijk elders in Europa zullen worden opgepakt en overgenomen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *