De ‘Nederlandse dag’ in Rome

(Dit stukje schreef ik voor de rubriek ‘Bericht uit Rome’ van NicolaasNieuws, het parochieblad van de Nicolaasparochie in Amsterdam. Hieronder is het te lezen; de PDF van deze editie van NicolaasNieuws is hier te vinden – klik op ‘Kerst 2016′, download dan de PDF, zie p. 20-21)

De ander zien

Door Zeger Polhuijs in Rome
Op die gedenkwaardige dag in november dat de paus Nederlandse pelgrims toesprak over barmhartigheid, gingen jongeren op bezoek bij eenzame ouderen.

Tijdens de ‘Nederlandse dag’ in Rome op 15 november sprak paus Franciscus tweeduizend Nederlandse pelgrims toe in de Sint Pieter. Hij vertelde over het ontvangen van de barmhartigheid van God, en over het worden van ‘kanalen van barmhartigheid’ voor de ander, in het bijzonder voor de allerarmsten en voor degenen die niemand anders hebben. Er is een grote dorst naar Christus, die het gezicht is van de barmhartigheid van God, zei de paus. Ook in de afgelopen tijd heb ik veel voorbeelden gezien van mensen die hier behoefte aan hebben, die zoals Simeon wachten op de Messias, de vertroosting van Israël (Lc  2,25). Bijvoorbeeld Rosa (niet haar echte naam), een vrouw van 84 jaar (dezelfde leeftijd als Hanna, zie Lc 2, 37), die dakloos was en overnachtte in de wachtkamer van het ziekenhuis Gemelli. Een groep jongeren is haar regelmatig gaan opzoeken en nu woont ze in een nachtopvang voor daklozen die de Gemeenschap van Sant’Egidio in samenwerking met het ziekenhuis heeft geopend. We hebben laatst haar 85e verjaardag gevierd met vijftig mensen, onder wie veel jongeren en kinderen. Het was een feest waarop te zien was dat de dorst van Rosa naar de goedheid en de liefde van God, zoals paus Franciscus het verwoordde, was gelest.

Op de middag van diezelfde 15 november sloot ik samen met twintig Nederlandse scholieren aan bij een andere groep scholieren; met in totaal veertig personen gingen we naar een kleinschalig huis voor bejaarden op de heuvel Gianicolo, vlak boven de wijk Trastevere, waar ik woon. We verdeelden de scholieren in kleinere groepjes, en gingen op bezoek bij de verschillende bejaarden die in een familiale sfeer in dit huis van Sant’Egidio met elkaar wonen. Ik nam een groepje mee naar Linda (niet haar echte naam), een vrouwtje van 77 jaar dat een zuurstofapparaat nodig heeft om te ademen. Het viel ons op hoe energiek ze was, grappen maakte en vertelde hoe vriendschap de eenzaamheid wegneemt en levensvreugde geeft. In dit huis, waar ze niet alleen hulp ontvangt maar ook zelf anderen helpt die het nog moeilijker hebben en waar ze regelmatig jongeren ontmoet, leeft ze ‘in vrede met de Heer’, zoals ze ons vertelde. Net als Simeon kan Linda nu ‘in vrede gaan’; haar ogen ‘hebben uw heil gezien’ (Lc 2, 29-30).

In zijn boodschap voor de Kerk in Nederland vertelde Franciscus hoe de barmhartigheid van God ons kan veranderen, ons leven geeft, en ons ‘werktuigen van barmhartigheid’ maakt. Rosa en Linda zijn voorbeelden van mensen die gelukkig zijn geworden door werken van barmhartigheid. Ook gaat het over jongeren die hebben ervaren dat je gelukkig kunt worden door anderen gelukkig te maken. Veel van deze jongeren zien nooit een kerk van binnen en kennen het Onze Vader niet, maar hebben wel (onbewust) behoefte aan de zegen van Simeon en Hannah, en aan een getuigenis dat gelukkig worden ook voor hen mogelijk is, dat hun leven veel betekenisvoller kan zijn dan wat hun omgeving hen aanbiedt. Ze zullen niet opeens de kerken binnenstromen, maar hopelijk wel iets gelukkiger opgroeien en sterker worden, vervuld van wijsheid en door God rijkelijk begunstigd (Lc 2, 40).

 

(foto: Ramon Mangold – meer foto’s zijn hier te vinden)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *