Games en religie: het ‘onze Vader’ in Civilization IV

Games en religie is een thema wat ontdekt is door wetenschappers – of hebben de gamers hun weg naar de  universiteit gevonden? Van cultuurtheoloog Frank Bosman die games becommentarieert tot game-podcaster Erwin Vogelaar die voor de scriptie van zijn master ‘Religies in hedendaagse samenlevingen’ onderzoek deed naar religieuze rituelen in de online wereld van World of Warcraft: academisch verantwoord gamen is aan! Om mijn SOG-gen nog een extra academisch sausje te geven om mijn studentengeweten mee te sussen, ga ik maar eens wat bloggen over games en religie.

Civilization IV

Ik heb Civilization IV zelf nog nooit gespeeld, maar hoorde ervan via een studiegenote in de master ‘Christianity & Society’, die de soundtrack van het spel (een gezongen versie van het ‘onze Vader’ gebed) gebruikte tijdens een presentatie. Religie in het spel Civilization IV is inhoudelijk niet heel boeiend: het werkt heel eenvoudig: alle religies werken precies hetzelfde, en hebben geen onderscheidende eigenschappen zoals verschillende beschavingen in het spel dat wel hebben. Het is vooral een manier om politieke en economische doelen mee te bereiken en een religie kent geen eigen manier van functioneren, geen unieke stijl, geen voor en nadelen of eigenschappen, alleen verschillende namen. Als staat kan je een houding kiezen ten opzichte van religie zoals organized religion of theocracy, elke houding met een eigen politieke functie (opvallend is dat de houding ‘pacifism’ niets doet met het aantal militairen of de strijdlust van je beschaving, wel kost het onderhoud van je militairen je meer geld. Beroepssoldaat zijn in een pacifistische samenleving is dus blijkbaar een lucratief baantje!). Maar waar het mij nu om gaat is de soundtrack van Civilization IV: ‘Baba Yetu’.

Baba Yetu

De soundtrack van Civilization IV is een gezongen versie van het  ‘onze Vader’-gebed in het Swahili: ‘Baba Yetu’. In de videoclip van Baba Yetu wordt je meegenomen in een reis langs beschavingen, wereldwonderen, en de wereldgeschiedenis tot in de toekomst die overgaat in het verleden (van ruimtereis naar grot – zie je de schildering op de muur?). De prachtige zang, samen met de beelden, zetten je niet per sé aan tot een gebed – het is de verwondering over de geschiedenis van de mensheid die het oproept. De taal waarin deze versie van het Onze Vader gezongen wordt, Swahili, roept ook het beeld op van de Afrikaanse oorsprong van de mensheid, waar de oudste vindplaatsen zijn van fossielen van de voorouders van het menselijk ras, op locaties als Olduvai Gorge in Tanzania en andere van zulke vindplaatsen in landen als Zuid Afrika en Ethiopië. Het is natuurlijk ook een heel bepaald soort beeld die in de beelden van de geschiedenis en beschavingen wordt gegeven. Het filmpje zit erg goed in elkaar en de samenloop van beeld en geluid is dan ook geen toeval (bijvoorbeeld de extra intense klanken van het orkest wanneer het ruimteschip gelanceerd wordt op 2:45). Daarom is het opvallend dat de bridge van het stuk (1:44-2:02) de Amerikaanse revolutie in beeld zet (al denk ik dan maar dat het als nog goed uitkomt dat het ‘en leidt ons niet in bekoring’ gezongen wordt op het moment dat de Amerikaanse vlag gehesen wordt). En als je erover nadenkt is natuurlijk wrang dat de ene Vader van die fascinerende mensheid aangroepen wordt terwijl je ondertussen ziet hoe al Zijn volken elkaar bestrijden. Maar wat deze soundtrack met een religieuze tekst, verbonden aan een game, vandaag de dag kan doen in contact tussen mensen, daar wordt het interessant.

Games en religie in real life

Ilse, de katholiek studiegenote die me op het spoor bracht van deze soundtrack, kwam zelf op het spoort van Baba Yetu door haar contact met een vriendin die niet gelooft, maar waarmee ze wel interessante gespreken hierover heeft. Ze vertelde me: “een van m’n beste vriendinnen is dus atheïstisch, maar heeft wel interesse in religies. Ze luistert ook altijd met interesse wanneer ik over de kerk vertel. De derde vriendin in ons groepje is actief protestant, dus de gesprekken gaan best vaak over religie ;). Ze speelt ook graag games zoals Civilisation, Age of Empires enzo. Dus op een dag stuurde ze me de link naar Baba Yetu omdat ze het mooi vond, en ze dacht dat ik het wel leuk zou vinden omdat het het Onze Vader is :).” Games en religie, dat vind ik een leuk thema. Maar wanneer het samengaan van games en religie iets toevoegt aan het contact tussen religieuze en niet-religieuze mensen in real life, dan wordt het interessant. Meer van dit dus!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *