Mijn reis naar de katholieke kerk, 6: Annus Fidei

Year_of_Faith_logo_web

Kort na mijn bezoek aan Carole Brown in Dublin begon het ‘jaar van het geloof’ (‘annus fidei‘), een themajaar bedacht door paus Benedictus XVI. Ik begon dit themajaar door me eind oktober 2012 aan te sluiten bij de volwassenencatechese van de Onze Lieve Vrouwekerk aan de Keizersgracht in Amsterdam, een cursus voor mensen die katholiek willen worden. Het aansluiten bij de cursus had geen verplichtingen: het betekende niet dat ik definitief katholiek zou gaan worden, en er was ook geen deadline. Pasen zou een goed moment zijn om de stap te zetten, maar niets stond vast: als ik meer tijd nodig had, kon ik er de tijd voor nemen.

Jubileum                                                                                                                                              
In het ‘jaar van het geloof’ werd ook het 50e jubileum van de opening van de internationale kerkvergadering van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) gevierd. Hier had ik een belangrijke band mee, want het was tijdens het lezen van een van de belangrijkste documenten hiervan, ‘Lumen Gentium’, dat ik mijn grote omslag-moment beleefde waarin ik de overtuiging kreeg om katholiek te worden. Ook werd in het ‘jaar van het geloof’ het 20e jubileum gevierd van de katholieke katechismus. In Dublin had ik besloten die te gaan lezen. Ik had er ook de tijd voor, omdat ik een jaar uitliep met mijn bachelor: ik zat in het vierde jaar van mijn studietijd, en hoefde alleen een paar vakken af te ronden van het derde jaar. Ik had zelfs de tijd voor bijvakken, en volgde dus ook het vak kerkgeschiedenis aan de faculteit theologie.
 .
Overtuiging en gewoonte                                                                                                          
Vooral door het lezen van de katholieke katechismus, en allerlei andere dingen, begon ik antwoord te krijgen op veel van mijn vragen en bezwaren. Ik kreeg de indruk dat hier niets in stond waar ik echt tegen was, waarvan ik wist dat het niet klopte, of waarvan ik overtuigd was dat het verkeerd was. Ik begon duidelijker het onderscheid te zien tussen mijn echte overtuigingen en mijn gewoonten of de manier waarop ik gewend was te denken. Op het niveau van mijn overtuigingen vond ik geen echte bezwaren, of vragen die niet overtuigend beantwoord konden worden. Ik vond dingen die ik raar vond, niet goed kon begrijpen, of me moeilijk eigen kon maken, maar dit had meer te maken met hoe ik gewend was te geloven. Mijn overtuigingen stonden het katholiek zijn of katholiek worden niet in de weg. Ik begon te vermoeden dat ik de stap inderdaad oprecht zou kunnen zetten. Hierdoor ontstond meer openheid om zonder druk verder te gaan met vragen, zoeken, en leren, met ervaringen opdoen en dingen ontdekken.
 .
Richting pasen                                                                                                                                
Ik kwam regelmatig in de OLV-kerk voor de volwassenencatechese en de mis, sprak af en toe met een priester die studentenpastor is in Amsterdam, en ging in een studentenhuis wonen met een eigen kapel! Zo leerde ik meer over gebed, liturgie, en sacramenten in de katholieke kerk. Ik leede de muziek en de feestdagen ook kennen door ze mee te maken. Voorzichtig begon ik me te richten op pasen 2013 als het moment om de stap te zetten. Al wist ik het nog steeds niet helemaal zeker: het centrale sacrament van de eucharistie was begin 2013 voor mij nog steeds een open vraag. Maar vóór pasen 2013 zou ik nog twee bijzondere dingen ervaren: mijn eerste bezoek aan Rome, en het aftreden van paus Benedictus XVI en de komst van paus Franciscus.
 .
Meld je aan voor de nieuwsbrief voor updates over deze blog: [wysija_form id=”4″]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *