Het pareltje van ‘Noah’

De film Noah, met in de hoofdrol gladiator Maximus Russel Crowe, ontving veel negatieve reacties – vooral van precies het soort vervelende, rechtse Amerikaanse christenen waarvan je het zou verwachten. Ik vond het inderdaad ook geen goeie film – teveel teleurstellende clichés, al probeerde de Amerikaanse mediapriester father Barron er nog een positief verhaal van te maken door het te presenteren als een soort moderne versie van een creatieve Joodse vertelling. Er zat echter één prachtige scène in – de verbeelding van de schepping (niet voor het eerst dat een matige film één pareltje van een scène heeft, die dan ook echt heel verrassend is – bijvoorbeeld de openingsscène tussen de sterren van ‘Clash of the Titans’. Wat was dat trouwens een slechte film zeg).

In the beginning
De vormgeving van deze scène is geweldig. Dat de scène het evolutieproces harmoniseert met het bijbelse verhaal is geen probleem: wie een conflict ziet tussen het scheppingsverhaal in Genesis en evolutietheorie heeft noch de bijbel noch de wetenschap goed begrepen. Minpuntje is wel de eerste zin van de scene: “In the beginning, there was nothing.” Dat is jammer, want het hele idee van het eerste hoofdstuk van Genesis is juist dat het niet begon met niets! ‘In het begin schiep God de hemel en de aarde’ (Genesis 1:1). De betekenis van Genesis is niet op welke manier alles ontstaan is, maar wat de zin van dit alles is: de oorsprong van onze levens en het universum is niet het niets, zinloosheid, maar iets zinvols – de scheppende God, en die God is liefde (1 Johannes 4:8).
 .
Kaïn en Abel
Anyway, deze scène, met de prachtige vormgeving, de vlucht door de sterren, het evoluerende dier wandelend door het veranderende landschap, en de verbeelding van Kaïn die zijn broer Abel doodt met daarin flitsen van alle oorlogen door de eeuwen heen, is een pareltje. Laat de rest van de film maar hooi op de zure vork van rechtse Amerikaanse christenen zijn – dit kunstwerkje nemen ze mij niet meer af!

3 responses

  1. Die hertelling is inderdaad tof: “hold on to the blessing of light, or give in to the temptation of darkness”. Ik vond die film juist origineel in dat het zo’n religieus gewetensconflict op doek zet dat je niet vaak ziet in films en relevant is ivm terrorisme (natuurlijk). Ik vond er in dat je niet zo trots kan zijn dat je alles in het leven zelf kan ontdekken, maar dat er ook mensen in je leven zijn om jou bij te sturen.

    • Jo heb net Fr Barron gezien, twee opmerkingen
      1. Toch baas, de mens wordt neergezet als een herscheppende kracht die door zijn algemeen priesterschap (het bewierroken in de ark en het heroprichten van leven na de vloed) de aarde hersteld naar zijn oorspronkelijke staat van goedheid (de wereld harstochtelijk liefhebben…). Zo kan je ook het gewetensconflict van Noach bekijken: is de wereld totaal verrot (total depravity) zodat de optie is de wereld te verlaten, of is deelt de wereld in de verlossing (ik weet niet of ik het zo goed formuleer)?
      2. Wanneer ga jij filmpjes maken waarin je met een intelectuele aire de nonchalance langs de camera kijkt met ostentatief gevulde boekenkast op de achtergrond?

    • Inderdaad, de film is in die zin interessanter om wat voor vragen het oproept over religie, dan om haar niveau van accurate weergave van het verhaal over Noach in Genesis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *